menu

Terug naar Editorials

Tweede kans voor het deskundigenpanel verjaring

Bijna zijn hele werkzame leven is Jaap de Vries in dienst bij één werkgever. Hij begint hier in 1968 als monteur, om later in de administratie te gaan werken en daarna wordt hij belast met automatisering en contractbeheer. In 2010, na een dienstverband van 42 jaar gaat hij op 61-jarige leeftijd met pensioen.

Heel lang kan Jaap de Vries niet van zijn pensioen genieten. In april 2018 wordt bij hem de ziekte maligne mesothelioom geconstateerd. Hij wordt verwezen naar het Instituut Asbestslachtoffers (IAS). Het IAS is opgericht om de juridische lijdensweg van asbestslachtoffers te bekorten en doet onderzoek naar de asbestblootstelling.

Tijdens zijn werk als monteur plaatste Jaap de Vries verwarmingsketels, installeerde leidingen en radiatoren en deed onderhoudswerk aan cv-ketels. Hij borstelde de cv-ketels schoon en zoog deze leeg met een stofzuiger. Zowel bij het plaatsen als bij het onderhoud kwam Jaap de Vries in contact met asbest. Er werden bij de plaatsing van ketels asbesthoudende plaatjes ter plekke op maat gezaagd, waardoor er stof vrij kwam.

Vervolgens bemiddelt het IAS met een of meer vroegere werkgevers over een schadevergoeding. In het geval van Jaap de Vries wordt er slechts met één werkgever bemiddeld. De firma Kasperse & Zn wijst er echter op dat Jaap de Vries in 1977 op de administratie van het bedrijf ging werken. Vanaf dat moment was hij niet meer aan asbest bloot gesteld. De werkgever meent dat de schade inmiddels is verjaard.

Geen juridisch thema rond asbestslachtoffers roept meer emotie op dan de verjaring. De absolute verjaringstermijn bij asbestslachtoffers bedraagt dertig jaar. Dat wil zeggen wanneer een asbestslachtoffer een asbestziekte krijgt in 2020 en hij voor het laatst is blootgesteld in 1989, dat de schade is verjaard. Maar het duurt vaak langer dan dertig jaar voordat een asbestziekte zich openbaart. Een asbestslachtoffer kán dan niet binnen deze termijn aansprakelijk stellen.

Geheel machteloos staat een slachtoffer dan echter niet. Hij kan een rechtszaak beginnen en wijzen op omstandigheden die maken dat in deze zaak het beroep op verjaring niet standhoudt. De rechter oordeelt of de verjaring wordt doorbroken.

Dan moet het asbestslachtoffer wel een langdurige en kostbare juridische procedure beginnen. En asbestslachtoffers hebben nog maar zeer beperkte tijd van leven.

Om deze reden hebben partijen achter het IAS in 2018 het deskundigenpanel verjaring opgericht. Dit deskundigenpanel geeft óók een oordeel of de verjaring al dan niet standhoudt. Dit gebeurt echter in het kader van de bemiddeling van het IAS, er hoeft dus geen juridische procedure te worden opgestart.

Dit deskundigenpanel verjaring functioneert inmiddels ruim anderhalf jaar. Helaas kan er niet gesproken worden van een groot succes. Het panel is slechts één keer bij elkaar gekomen.

Er is dus alle reden voor partijen achter het IAS om zich opnieuw over de verjaring te buigen. Eind juni kwam de Raad van Toezicht en Advies van het IAS bijeen. Na een uitvoerige discussie geeft de raad een tweede kans aan het deskundigenpanel.

Vanaf nu vormt het deskundigenpanel een standaard onderdeel van de bemiddeling door het IAS. In de bemiddelingsovereenkomst met werkgever of verzekeraar wordt dit zo vastgelegd.

Voor Jaap de Vries komt de aanpassing van het deskundigenpanel te laat. Zijn werkgever liet in juni 2019 weten er niet mee in te stemmen dat het dossier werd voorgelegd aan het deskundigenpanel. Het IAS sloot vervolgens het dossier. In februari 2020 overleed Jaap de Vries, zonder te weten of in zijn zaak de verjaring zou zijn doorbroken.

Laten we hopen dat het deskundigenpanel verjaring met deze tweede kans meer zaken zal behandelen. En dat voor toekomstige asbestslachtoffers de duidelijkheid over de verjaring wél wordt gegeven.

Jan Warning
Directeur Instituut Asbestslachtoffers
j.warning@ias.nl
Juli 2020