menu

Slachtoffers & Nabestaanden

Ervaringen

RSS-feed van deze nieuwsrubriek

“Deze fabriek heeft heel veel levens gekost”

24-03-2016 12:19

Als kind woonde Wil Bleumink in een woonark op een steenworp van de Asbestonafabriek in Harderwijk. Vorig jaar werd Wil tachtig en hebben hij en zijn vrouw Joke hun veertigjarig huwelijksfeest gevierd. Afwisselend vertellen zij hun verhaal.

“Deze fabriek heeft heel veel levens gekost”

“Wij wisten dit allemaal niet, we wisten niet van asbestkanker. Wij wisten ook niet van een regeling voor asbestslachtoffers. De longarts gaf ons de folder van het Instituut Asbestslachtoffers en zei: ‘Dit moet u echt doen’. Als de longarts het niet gezegd had, hadden we het niet geweten.”

“Ik heb gewerkt als chef matrijzenkamer bij de firma Reynolds. Er werden aluminiumproducten gemaakt voor bumpers en velgen van fietsen. Bij het zagen en slijpen van de materialen kwam asbest vrij.”

“Maar belangrijker nog is dat ik als kind opgroeide in een woonark vlakbij de Asbestonafabriek. Dat was een hele grote fabriek aan de haven van Harderwijk. Wij bevonden ons onder de schoorsteenpijpen.”

“In 2012 werd bij Wil Parkinson geconstateerd. Twee jaar geleden kwamen er klachten waarvan de oorzaak onduidelijk was. Vanwege de Parkinson hebben we meteen aan de bel getrokken. Er is een foto van de longen genomen. Daarop zagen ze dat er heel veel vocht in de longen was. In februari 2015 is Wil opgenomen in het Sint Jansdal ziekenhuis. Er is een drain geplaatst en een biopt afgenomen. Een long werd stilgelegd. Wil was erg ziek. Twee weken later is hij thuis gekomen en heeft vier chemokuren ondergaan.”

“Aan ons werd gevraagd: heeft u in de buurt gewoond of gewerkt? Pas op dat moment dachten we aan de Asbestonafabriek. Asbestona is in 1980 dicht gegaan. Toen wisten we nog niet dat het zo’n gemeen goedje was dat er werd gemaakt. De verpleegkundige zei: ‘Wij hebben hier al zoveel mensen met deze ziekte gehad, dat kan niet anders komen dan door Asbestona.’ Het gebouw is inmiddels helemaal platgegooid en het terrein is afgegraven. Deze fabriek heeft heel veel levens gekost.”

“In september 2015 is Wil weer opgeknapt. We kunnen weer een eindje gaan fietsen. De situatie is nu stabiel”.

“Ons veertig jarig huwelijksfeest hadden we gezien de behandeling uitgesteld, maar in oktober hebben we het toch kunnen vieren. In het najaar is Wil ook tachtig geworden. In de uitnodiging voor het huwelijksfeest hebben we gevraagd of de gasten als cadeautip een donatie konden geven aan het Instituut Asbestslachtoffers. In totaal hebben we duizend euro gedoneerd aan het IAS.”

“Het is heel uitzonderlijk dat de kanker niet verder groeit. De longarts zei: ‘Ik ben heel blij voor u dat het stabiel is, maar ik kan niet garanderen dat de volgende keer dat u komt de situatie nog steeds goed is.’”

“We leven nu. En wat we niet meer kunnen doen, daar hebben we een goede herinnering aan.”

“Deze fabriek heeft heel veel levens gekost”